HuffPost Greece'te yayımlanan önemli bir analizde, Yunanistan'ın güvenlik stratejisi yeniden değerlendirildi. Yunanistan, savunma güvenliğini yalnızca müttefiklerine dayandırmaktan kaçınmalı, aynı zamanda kendi askeri kapasitesini güçlendirmelidir. Türkiye'nin askeri gücü ve stratejik konumu, Yunanistan için ciddi bir tehdit oluşturuyor.
Analizde, jeopolitik uzman Themistoklis Z. Zanidis'in görüşleri aktarıldı. Yunanistan ile Fransa arasında gerçekleştirilen savunma anlaşmasının yenilenmesi, ülkeler arası iş birliği açısından önemli bir gelişme olarak değerlendirildi. Ancak bu iş birliğinin abartılmaması gerektiği uyarısı yapıldı. Fransa'nın Doğu Akdeniz'deki çıkarları doğrultusunda sağlanan bu anlaşma, iki ülkenin savunma sanayii projeleri üzerinden daha da güçlendi.
Yazıda, Fransa-Yunanistan iş birliğinin geçmişte de pek çok alanda etkin olduğu, fakat otomatik bir askeri garanti sağlamadığının altı çizildi. Anlaşmanın kapsamı içinde egemenlik haklarıyla ilgili konular yer almıyor.
Yunanistan için asıl tehdit Türkiye'den gelmektedir. Ankara, daha büyük bir nüfus, güçlü bir ekonomi ve genişletilmiş bir savunma sanayii ile dikkat çekiyor. Dolayısıyla, Atina'nın Türkiye ile doğrudan simetrik bir rekabet yürütmesinin imkansız olduğu, bu nedenle farklı bir strateji geliştirmesi gerektiği belirtildi.
Analizde, Türkiye'nin revizyonist hedefler taşıdığını savunan yazar, Yunanistan'ın dış dengeleme stratejisi kapsamında ittifakların caydırıcılığı artırabileceğini, ancak ulusal gücün yerini alamayacağını ifade etti. Olası bir kriz durumunda, Yunanistan'ın ilk olarak kendi imkânlarıyla müdahale edebilecek kapasitede olması gerektiği vurgulandı.
Ayrıca, ABD, Fransa ve İsrail'in Yunanistan adına otomatik olarak savaşmayacağına dair ciddi bir uyarı yapıldı. Ülkenin savunma kapasitesini güçlendirmek için gerekli altyapıya ve askeri kabiliyetlere dayanması gerektiği belirtildi. Modern silah sistemleri, örneğin Dassault Rafale savaş uçakları ve Fransız FDI sınıfı fırkateynler, Yunanistan'ın caydırıcılık stratejisinin kapsamlı bir parçası olmalıdır.
Sonuç olarak, ittifakların önemli olduğu ancak asıl belirleyici faktörün ulusal güç olduğu vurgusu yapıldı.
