Yargıtay, kiracı ile mülk sahibi arasındaki kira sözleşmesi ile ilgili önemli bir karara imza attı. 2019 yılında Tekirdağ'da 47 odalı bir oteli kiralayan işletmeci, sözleşmede tesisin "tam ve mükemmel" olduğuna dair ifadelere rağmen, kanalizasyon ve gider sistemlerinde yaşanan sorunlar yüzünden tesisin tam kapasite hizmet veremediğini ileri sürdü. Bu durum, müşterilerden aldığı olumsuz geri dönüşler ve yaşanan rezervasyon iptalleri ile sonuçlandı.
Yatırım yaparak oteli iyileştirmeye çalışan işletmeci, bir süre sonra bildirimde bulunmadan kira sözleşmesini feshetti ve tesisi tahliye etti. Kiracı sonrasında, kiralananın ayıplı olduğu gerekçesiyle mülk sahibine dava açarak, yaşadığı zararların tazminini talep etti.
Mülk sahibi ise, kiracının tesisi görüp beğenerek kabul ettiğini, çalışamaz duruma geldiği iddialarının gerçeği yansıtmadığını ve kira borçlarının bulunduğunu ileri sürerek davanın reddini istedi.
Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, kira sözleşmesinin imzalandığı tarihten itibaren otelin işlevselliği konusunda bildirim yapılmadığını ve davacının herhangi bir hak talebinde bulunmadan tahliye gerçekleştirdiğini belirterek, davayı reddetti. Kiracının bu karara yönelik itirazı da İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kabul edilmedi. Mahkeme; kiralananın uzun süre kullanıldığını ve bu süreçte oluşan bazı kullanım hataları bulunduğunu kaydetti.
İstinaf kararına yapılan itiraz üzerine dosya Yargıtay'a taşındı. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, alt mahkemelerin verdiği kararların hukuka uygun olduğunu belirterek onadı. Yargıtay'ın kararında, "Kiralananın ayıplı olduğuna dair mülk sahibine bir bildirimde bulunulmadığı" vurgulanarak, kiracının hukuki süreci yeterince takip etmediği ifade edildi. Karar, sözleşme hükümlerinin mahkemeler tarafından doğru uygulandığını ortaya koydu.
