İzmir'de yaşayan 42 yaşındaki Opr. Dr. Ahmet Savran, dedesinden aldığı eski bir mekanik kol saatinden esinlenerek çocuk yaşlarda saatlere olan ilgisini geliştirdi. Zamanla bu tutku, onun cerrahlık kariyerine de yön verdi.
Okul dışında geçirdiği zamanlarını babası Hüseyin Savran'ın Eskişehir'deki marangoz atölyesinde saatlerin bakımıyla değerlendiren Savran, burada haftalığıyla alarak biriktirdiği saatleri söküp onarmaya başladı. Lise yıllarında cerrah olmaya karar veren Savran, 2008 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden mezun olup, Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde ortopedi uzmanlığı aldı. Ayrıca, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi'nde el cerrahisi alanında uzmanlık eğitimi tamamladı.
İleri düzeyde uzuv kopmaları ve çeşitli ortopedik hastalıklarla ilgili hassas ameliyatlar gerçekleştiren Savran, her ameliyat öncesinde el becerisini artırmak amacıyla saat tamiri yapıyor. Ameliyat gözlüğü ve mikroskop kullanan Savran, saat bakımında özel ekipmanlarla çalışıyor.
Savran'ın koleksiyonunda 1850 yılına ait bir cep saati dahil olmak üzere toplamda 700 mekanik kol saati mevcut. Dedesinin hediye ettiği ilk saatini halen saklayan Savran, bu hobisinin mesleğine sağladığı katkıları vurguluyor.
“Cerrahların El Antrenmanı Yapması Gerekiyor”
Güçlü el becerilerinin cerrahi müdahalelerde büyük önem taşıdığına inanan Savran, saat tamiri yaparken cerrah gözlüklerinin kullanımının gerekliliğini dile getiriyor. "Ameliyattaki gibi. Saatlerin vidaları, parmak kemiklerindekine benzer, bu yüzden mikro cerrahi alanında avantajlıyım" diyor.
Son olarak, ileride bir saat müzesi açmayı amaçladığını ve saat tutkusunun Türkiye'de yaygınlaşması için çalışmalara devam etmek istediğini ifade ediyor. “Geçmişten gelen birikimimi gelecek nesillere aktarmak istiyorum” açıklamasında bulunuyor.
